It's fall again

Październik. W tym roku wyjątkowo rześki. I choć sprawdzam pogodę przed wyjściem, codziennie rano jestem zdziwiona, "że tak zimno". I żałuję, że nie mam czapki. Szkoda mi lata, które w Polsce było tak krótkie. Ale podróże wynagrodziły mi brak słońca w kraju. 

Już zimno w kostki, tak lubię podwinięte nogawki. Ale nie chcę na starość narzekać na reumatyzm. Czasem trochę jeszcze udaję, że nie trzeba nosić ciepłych ubrań i zakładam kolejne warstwy. Na cebulkę.

Październik to taki czas, gdy znowu zaczynam myśleć o gotowaniu. Jakoś bBardziej nam trzeba takiego jedzenia "na pocieszenie". Bo zimno, bo szybko ciemno. Bo nie można pić kawy w ogródku ulubionej kawiarni.

I chciałoby się ponarzekać, że jesień, że zaraz zima. Ale ten czas w powakacyjnej stolicy, która wróciła do swego normalnego trybu, po 3-miesięcznym wyludnieniu, jest w jakiś sposób kojący. I rano, opatuleni szalikami, wracamy do dobrze nam znanej codzienności. 

October. This year, extremely brisk. And although I always check the weather before leaving, every morning I am surprised that "it's that cold". And I wish I had a hat. I regret summer is over, so short in Poland this year. But travels have compensated me for lack of sunshine in the country.

It's already cold in ankles and I like rolled up trouser legs so much. But I do not want to complain about rheumatism when I'm old. Sometimes I pretend a bit that I don't have to wear warm clothes and lay the next layer. 
 
 October is this time of the year when I start thinking about cooking again. For more we need "comfort food" now. Because of cold, because it's dark quickly. Because you cannot drink coffee in the garden of your favorite cafe.

And it would be ok to complain that it's fall, that winter is coming. And this time in the post-vacation capital city, which returned to its normal mode, after a 3-month desolation, is somehow soothing and calming. And in the morning, wrapped in scarves, we go back to our well-known everyday life.

Late August

W poniedziałek 21 sierpnia tego roku mieliśmy szansę oglądać (w Polsce w tv) całkowite zaćmienie Słońca. Na żywo można je było zobaczyć w Stanach Zjednoczonych, przy użyciu specjalnych okularów, choć niektórzy zdecydowali się bez. "Następne będzie może za 100 lat", jak śpiewał niegdyś polski zespół rockowy wszech czasów. I rzeczywiście, kolejne zaćmienie całkowite będzie miało miejsce w 2135 roku. Raczej go na tej planecie nie obejrzymy. Nasze wnuki i prawnuki - pewnie tak. 

Dopadła mnie choroba. Od poniedziałku siedzę w domu, mam leki, piję herbatki i zaczytuję się we wszystkim. Myślałam, że po 2 dniach mi przejdzie, ale niestety organizm postanowił dłużej dochodzić do siebie. Trudno. Najwyżej przeczytam cały Internet. Bo gazety i książki się powoli kończą.

I gdy tak siedzę w domu, nie mogę pozbyć się wrażenia, że w powietrzu czuć już jesień. Trzy ostatnie dni były deszczowe i bure. Dzisiaj wyszło słońce, a w pogodzie widać jeszcze ciepłe momenty, czasem wrzesień bywa upalny. 

Tylko czy w tym tym dziwnym uczuciu nostalgii, które sprawia, że mamy ochotę oglądać filmy otuleni kocem i znowu jeść coś ciepłego, chodzi o pogodę? Można oszukać aurę i wyruszyć na Południe. Siebie nie oszukasz.

On Monday, August 21 of this year, we had the chance to watch (in Poland on tv) a total eclipse of the Sun. You could see it live in the United States, using special glasses, though some have opted out. "The next may be in 100 years", as the Polish super rock band was singing. And indeed, another complete eclipse will take place in 2135. We will rather not see that on this planet. Our grandchildren and great-grandchildren - probably yes.

I am sick. Since Monday I've been sitting at home, taking medication, drinking tea and getting read everything. I thought that after 2 days I'd be fine, but unfortunately my body decided to come back to health on its own terms. Well, it's a good idea to read the whole Internet through. Cause I'm running out of books and magazines already.

 And when I sit at home, I cannot get rid of the feeling that the air is already autumnal. The last three days were rainy and gloomy. Today sun came out and in the weather there are still warm moments, sometimes even September is still hot.

Only in this strange feeling of nostalgia that makes us feel like watching movies wrapped in blankets and eating something warm again, is it about the weather?

You can fool aura and head South. But you can't fool yourself.

The painture: Fishing on the Seine, c.1940. Jules René Hervé. Canvas, Oil Paint

The photo: tumblr.com 

29.

16 lutego 2015r. napisałam długi, bardzo osobisty pre-urodzinowy post.

Dzisiaj znowu jest 16 lutego, nie napiszę nic równie długiego, bo leżę chora w łóżku. 

Poza tym, gdzieś w środku czuję, że naprawdę wiele się nie zmieniło 

w moich przemyśleniach przez ten rok.

Zmieniły się może moje cele, bo te zeszłoroczne w dużej mierze udało mi się osiągnąć.

Priorytety miałam od zawsze te same, więc tutaj rewolucji nie ma. 

Jedyne, co przychodzi mi do głowy, to, że człowiek naprawdę dorasta i rozwija się całe życie (mówię o psychice, bo piersi niestety przestają rosnąć wraz z wiekiem, sorry boys). I mimo, że się nam wydaje, że już jesteśmy tacy dorośli i wiemy wszystko, to potem życie weryfikuje to bardzo mocno. I nie zawsze opłaca się iść na kompromis, bo jeśli masz zjeść na obiad sałatkę zamiast burgera i marzyć potem o lodach do późnej kolacji, to od razu zjedz burgera. A na deser lody.

29. I am ready! :)

On February 16, 2015 r. I wrote a long, very personal pre-birthday post. Today is February 16 again, I'm not going to write anything that long, because I'm laying ill in bed. Besides, somewhere and in the middle, I feel that not much has changed in my thoughts for this year.

My goals may have changed though, because last year I managed to achieve many of them. Priorities have always been the same for me, so there is no revolution here.

The only thing that comes to my mind is that human being really grows and develops throughout life (I'm talking about the psyche because breasts, unfortunately, cease to grow with age, sorry boys). And even though we think that now we're adults and we know everything, life then verifies it all very much. And compromises do not always pay off, because if you eat a salad for lunch instead of a burger and then dream about ice cream until late dinner, then eat this burger right away. And for dessert, have some ice cream.

 
29. I am ready! :)